Gezonde keuken Kijken in de keuken van....

Kijken in de keuken van Agnes Heethaar: voeding moet je voeden!

© PixHere

Damast in Salland legt regelmatig thema’s voor waarop mensen worden verzocht te reageren om zo een kettingreactie op gang te brengen. Eén van deze thema’s is Kijken in de keuken van waarbij tips voor mooie gerechten en recepten gedeeld worden. Reeds verschenen artikelen vind je hier.

Door Agnes Heethaar

 

 

 

 

 

Lieve Ghizlane,

bedankt voor je uitnodiging om een kijkje te krijgen in mijn keuken. Je daagt me uit, omdat ik zelf helemaal niet vind dat ik nou persé zo bijzonder kook. Wel kook ik gezond, lokaal en heel afwisselend.

Van mijn moeder heb ik vooral geleerd dat het eten gezond moet zijn. Je voeding moet je voeden, letterlijk en figuurlijk. Het zorgt voor je lichaam en geest. Voeding ben ik als iets Heiligs gaan zien. Heilig in de zin van heel, heilzaam en van zeer grote waarde.

Ik kan moeilijk zien dat mensen met lange tanden eten. “Dat lust ik niet” kan ik slecht verdragen. Zie de waarde van het eten en heb er respect voor. Dat brengt me ook meteen op het feit dat boeren die het eten telen, zo slecht betaald worden. Het is het meest essentiële dat er bestaat. Het staat aan de basis van ons leven.

Vroeger werkte ik met mijn vader in de groentetuin. Ik hielp zaaien en oogsten. Ik haalde de coloradokevers uit de aardappelen. Ik had veel zorg voor de groenten en werd er heel gelukkig van om met de planten en met de aarde te werken. Zo leerde ik ook al vroeg de onkruiden herkennen. Op dat moment wist ik nog niet dat ik daar later ook gerechten mee ging maken.

Dat er pesticiden gebruikt werden bij de teelt vond ik een aanslag op het leven. Hoe kon je nou voeding telen en tegelijkertijd gif gebruiken dat veel planten en dieren doodden? Ik snapte dat niet.

Toen onze kinderen klein waren, zorgde mijn schoonvader voor onze groentetuin. Helaas gebruikte hij ook pesticiden, maar zo weinig mogelijk zei hij. En daar vertrouwde ik hem dan maar in. Ik probeerde bewuste keuzes te maken in het kopen van voeding. Geen E nummers of andere toevoegingen, onbewerkt, het liefst zo puur mogelijk. Ook probeerde ik groente en fruit van het seizoen te gebruiken en kocht ik het liefst lokaal. Zo hebben we ook een tijdje vlees van de Schotse Hooglanders die op de Sallandse Heuvelrug graasden gegeten. Op dit moment hebben we  de keus gemaakt voor een plantaardig menu.

Omdat ik al snel zag dat, ook al probeer je bewust te kopen, er vaak toch nog wel iets mee is. Mijn conclusie was dat je het beste zelf een moestuin kon hebben, waardoor je wist wat je at. Mijn moestuin is één en al experiment. Ik probeer te leren van de natuur, ze stiekem na te doen. Mijn doelstelling was, dat uiteindelijk de moestuin zichzelf kon voortzetten, zonder bemoeienis van mij. Niet dat dat gelukt is na twaalf jaar. Maar er is heel veel ook wel gelukt. Zo krijgen we elk jaar aardappelen die groeien uit de kleine aardappeltjes die achter zijn gebleven in de grond. Er zijn veel gewassen die zichzelf uitzaaien: rucola, radijs, sla, postelein, veldsla. Daarnaast heb ik vaste gewassen, zoals asperges, aardpeer, rabarber, aardbei en framboos. En het leuke is dat ik inmiddels de onkruiden verder heb leren kennen en weet wat ik kan maken. Zo gebruik ik brandnetel en melde als spinazie, klaver, weegbree, zevenblad, duizendblad voor in de pesto. Er staan ook veel kruiden in mijn tuin. Van salie, lavendel, munt, bieslook, peterselie, tijm, oregano tot venkel en citroenmelisse.

Daarnaast teel ik jaarlijks meer dan honderd pompoenen en de nodige courgettes. Als ik teveel courgettes heb, maak ik ze op zoet- zuur. Dat gebruiken we dan als lekker bijgerecht bij bijvoorbeeld rijst. Het telen van tomaten is bij mij geen succes. En van paprika’s weet ik ondertussen dat die er toch wel heel lang over doen om een mooie rode paprika te worden. Mijn grootste uitdaging vormt momenteel het telen van verschillende bonen. Voor een plantaardig dieet is dat wel een essentiële voedingsstof. Ik hoop dat ik hier nog eens meester in wordt.

Ik deel graag een recept om zelf pesto te maken van wilde kruiden die we ten onrechte onkruiden zijn gaan noemen.

 

Wilde pesto

Bruikbaar zijn bijvoorbeeld: melde, zevenblad, duizendblad, klaverblad, weegbree, brandnetel (kort koken), postelein, muur.

 

  • Gebruik twee volle handen (gemengde) kruiden.
  • 2 Teentjes knoflook
  • Olijfolie
  • ½ Citroen
  • Geraspte ( Parmezaanse) kaas of edel gistvlokken
  • Zonnebloempitten
  • Walnoten of andere noten
  • Peper & zout
  • Eventueel Chilipoeder of paprikapoeder

 

Bereiding

  • Doe de onkruiden en stukjes knoflook in de keukenmachine en maak ze klein.
  • Voeg voldoende olie toe zodat er een smeuïg geheel ontstaat.
  • Haksel de noten en zonnebloempitten.
  • Doe dit bij het onkruidenmengsel.
  • Voeg de geraspte kaas of de edel gistvlokken toe.
  • Citroen en de overige kruiden toevoegen. Kijk even of de substantie mooi smeerbaar is. Doe er eventueel nog extra olijfolie bij.

Doe dit op een lekker warm broodje of op een toastje. Eet smakelijk!

Agnes is voor de volgende aflevering in dit thema benieuwd hoe Tulay Tanaydin hierover denkt en hierop wil reageren. Damast is ook benieuwd naar jouw verhaal bij het thema ‘Kijken in de keuken van….’ Schrijf er gerust een stuk over, stuur ons foto’s of maak een video. Of misschien heb je wel een kennis die hier een mooi verhaal over heeft.

 

1 reactie

Klik hier om een reactie achter te laten

  • Beste Agnes, allereerst bedankt voor het aannemen van mijn uitnodiging, ook voor het delen met ons deze prachtige familieherinnering …, ik heb van je geleerd dat er kruiden waren die we onkruid en bloemen noemen die in onze dagelijkse voeding kunnen worden geïntroduceerd en waar we van kunnen genieten een heerlijk, gezond en eenvoudig gerecht zoals het recept dat u ons gaf. Degene die zei dat Moeder Natuur te genereus voor ons is, had gelijk, en we zouden haar met dankbaarheid moeten eren