Opinie Sociale media

Sociale Media: Zegen of Tegen

© PxHere

Damast in Salland stelt regelmatig sociale thema’s voor waarop mensen kunnen reageren en ziet dan graag dat aan het eind van het artikel iemand uitgenodigd wordt voor een reactie. Een kettingreactie dus. Het thema deze keer is de voor-  en/ of nadelen van sociale media. De bal werd afgetrapt met een artikel van Kees Huls die Het Geweten van Salland, Gerlant Zielman, uitnodigde voor een reactie. Deze volgt hieronder.

Door Gerlant Zielman

Kees,

Je stelt veel vragen aan deze jonge vijftiger en geeft ook eigenlijk zelf al het antwoord. Het heeft voor en tegens. Maar een concrete vraag die je mij stelt is: “Sociale media: zegen of tegen?” en dan zeg ik zegen.
Ik zal je een beetje schetsen hoe het mij is vergaan.

Ik was 27 in 1998 toen ik voor het eerst een computer had en begon met deze te leren kennen door patiencen. Vervolgens volgden hartenjagen, e-mailen en factuurtjes maken. Pas in 2008 volgden YouTube en Salland Centraal. Eerst alleen een beetje ’s avonds meelezen in Salland en later eens voorzichtig reageren. YouTube heb ik vanaf het begin als mijn hoofd sociale medium gezien. Daar reageer en discussieer ik nog alle dagen met boeren en politici rond de wereld. In 2010 heb ik Facebook genomen omdat het een goedkope manier van communiceren was met mijn familie in Canada. Voor de rest deed ik er weinig mee. Mijn vrouw was er drukker mee en zij leerde steeds meer mensen uit haar omgeving op Facebook kennen.

Ik zat hier in het Plaatselijk Belang en wij wilden woningbouw maar hadden geen netwerk. Ik ging naar Raalte naar de raadsvergaderingen om politici te leren kennen en de handen ergens voor op elkaar te krijgen. Dat schoot niet op en toen bedacht ik me eind 2012 dat als ik die mensen als Facebook vriendje ging vragen ik veel makkelijker tot ze door kon dringen. Maar dan moest ik ze wel een redelijke inzage in mijn leven laten zien. Dus elk raadslid, collegelid, journalist en ambtenaar in Salland kreeg een vriendschapsverzoek van me. Dat werkte niet onmiddellijk goed. Ik kreeg van Facebook een officiële waarschuwing en ik mocht dertig dagen niemand meer om vriendschap verzoeken want te veel klikten aan dat ze me niet kenden en bij de volgende keer…!

Binnen drie maand was alles anders wanneer ik op het gemeentehuis kwam bij de raad. “Hoi Gerlant” werd normaal. Ondertussen zat ik elke zondagmiddag te ouwehoeren over boeren, trekkers en politiek en trok interactie met gelijkgezinden, van overal vandaan, die daar weer als vriendje op afkwamen en waar politici allemaal stiekem meelazen en er het hunne van dachten. December 2013 gaven ze een klap op nieuwbouw plan de ‘Kleine Hagen’ hier in Zuthem. De contacten hadden gewerkt!

Al gauw kwamen de media met vragen. Of ik soms ergens wat van dacht? Daar kwam de rubriek Gerlant weer uit voort. Toen was het hek van de dam en kwam ook de eerste doodsbedreiging via een anoniem privé bericht. Maar ook heel veel leuke contacten tot in Amerika en Australië aan toe, als reacties op artikelen en columns die ik deelde en kwam er een volgende bedreiging waardoor ik nu mensen van Animal Rights in mijn netwerk heb.
Reageren op een ander doe ik nog zelden of nooit. Op Twitter soms een reactie op een enkele boer en voor de rest zend ik alleen maar in. Instagram vind ik voor de vorm wel leuk. Snapchat doe ik niet. Daar zitten mijn kids op.

Sociale media waren in mijn leven een goed ding, maar met de tegenwoordige algoritmes en groepen nu tien jaar later niet meer zo mijn ding. Telegram en WhatsApp zijn de media waar ik tegenwoordig m’n kunstje doe als ik ergens wat van vind via een column. Als je de puntjes maar op de i zet pakken ze het wel op. En soms gewoon de ouderwetse krant. Komt er een puber thuis uit de winkel, rent naar de brievenbus, pakt het weekblad en roept: “Pap wat hebbie noe weer ehschreem?”

Het is de kroeg van vroeger. Het is dat ik een oude vriend heb die ik zichzelf elke keer weer  zie vergalopperen op Facebook als ik een keer meekijk en ik weet dat hij nu op Facebook dertig dagen niet meer mag reageren. Vandaar dat ik nu hier reageer. Ik vergelijk dat met de kroegbaas die zegt: “en nu is het mooi geweest Kees Huls! Dr uut en de eerste veer wekke dr ook niet meer in.”

Dat is mij vroeger zo vaak overkomen.

Gerlant is voor de volgende aflevering in dit thema benieuwd hoe Marjan Potze- Walet hierover denkt en hierop wil reageren. Damast is ook benieuwd naar jouw verhaal bij het thema ‘Sociale Media, zegen of tegen’. Schrijf er gerust een stuk over, stuur ons foto’s of maak een video. Of misschien heb je wel een kennis die hier een mooi verhaal over heeft.

 

4 reacties

Klik hier om een reactie achter te laten

  • Tja Gerlant, daar vraag je me wat.
    “Sociale Media: Zegen of Tegen?”

    Ben pas laat, zo rond m’n 57/58e levensjaar (2007/2008) in aanraking gekomen met de pc.
    We kochten die ergens in het begin van de negentiger jaren van de vorige eeuw voor de oudste twee kinderen die toen op de middelbare school zaten.
    De pc interesseerde mij geen klap.
    Het ging mij eerlijk gezegd ook allemaal boven de pet.
    Totdat ik op een gegeven moment secretaresse werd van het koor waarvan ik toen lid was.
    Notulen schreef ik met de hand.
    Brieven en dergelijke rammelde ik op een typemachine, deed ze vervolgens in een, nog geen zelfklevende, envelop, likte vervolgens respectvol aan de achterkant van de Majesteit en deed hem daarna in de brievenbus.
    De PTT, nu PostNL zorgde dan dat hij op de plaats van bestemming kwam.

    Toen ik op een goede dag weer eens hevig foeterend met Tipex in de weer was, toen nog een potje met een klein kwastje en vloeibaar wit spul erin, waar je fout getypte woorden of letters mee kon verbergen en ik daar zo genoeg van kreeg heb ik manlief en zoon gevraagd me de basis beginselen van de pc bij te brengen.
    Tja, het is in ieder geval handig als je weet hoe je zo’n apparaat aan-en uit moet zetten.
    Was niet echt een succes.
    Manlief had geen geduld en zoon begreep niet waarom ik hem niet kon volgen als hij mij iets uitlegde terwijl zijn hand over het toetsenbord vloog…
    Maar goed, oefening baart kunst en uiteindelijk is het me toch gelukt.
    Het is een prachtuitvinding alleen: Hij moet het wel doen!

    Het was dus ergens in de beginjaren van de 21e eeuw dat ik al surfend op het www, terechtkwam op websites als
    ‘NuHeino’, ‘RoalteNet’ en ‘SallandCentraal’.
    Websites waarop onder andere ook veel te lezen stond over de lokale politiek.
    Intussen bestaat alleen SallandCentraal nog.

    Vooral de beheerder van RoalteNet, burgerjournalist Frank Jansen of Lorkeers, heeft me in die tijd wegwijs gemaakt in de Raalter politiek door me veel te vertellen over hoe de verhoudingen lagen tussen de verschillende partijen.
    Heino was inmiddels al een aantal jaren samengevoegd met Raalte en burgemeester Bolhuis was net de laan uitgestuurd.
    M’n interesse in de lokale politiek was dus gewekt.
    In die tijd werd er door bovengenoemde websites veel informatie gegeven over politieke zaken die toen speelden en was het nog gewoon dat er politici met je in discussie gingen als je het ergens niet mee eens was.
    Er was zelfs een politicus van de VVD (Piet Pont) die op Salland Centraal in een column op een leuke manier de raadsvergaderingen onder de loep nam.
    En door de burgers werd er flink gereageerd onder de artikelen.
    De meeste trouwens onder een schuilnaam wat ik dan wel weer jammer vond.
    Zo nodig een (onderbouwde) reactie plaatsten als je een andere kijk op de zaak hebt of het ergens niet mee eens bent is fijn.
    Je kunt dan tenminste je frustratie over iets kwijt.
    Ik weet nog heel goed dat ik het de eerste keren doodeng vond!
    Ook moest je soms best een dikke huid hebben want er waren toentertijd best veel autochtone Raaltenaren die het maar niks vonden dat je als import Sallandse, en ook nog eens woonachtig in Heino, soms een kritisch geluid liet horen richting de Raalter politiek.
    Desalniettemin was het een prachtige tijd die ik voor geen goud had willen missen!
    Hoe anders is het nu!
    Je hoort nog zelden iets vanuit de lokale politiek.

    Verder zit ik alleen op facebook maar daar doe ik ook weinig mee.
    De reacties onder artikelen die je daar soms tegenkomt zijn ronduit verschrikkelijk!
    En naar elkaar luisteren is er al helemaal niet bij!
    Vaak wordt er gescholden en geschreeuwd dat het een lieve lust is want iedereen is ervan overtuigd dat ie gelijk heeft!
    Aan twitter, instagram of welk medium dan ook begin ik niet eens.
    ik zou er een dagtaak aan hebben en dat wil ik gewoon niet.
    Op de vraag: Sociale Media: Zegen of Tegen?” kan ik dus geen eenduidig antwoord geven.
    Soms voelt het als ‘zegen’ maar vaker nog staat het me ‘tegen’.

    Ik zou graag een reactie op dit artikel krijgen van Hasan Kaddour